articlecinemaPoliticssports

ஆம், மக்களும் அரசியல்வாதிகளே…

தேர்தலில் போட்டியிடும் தங்கள் கட்சிக்கு வெற்றி வாய்ப்பே இல்லை என்று தெரிந்த பின்னரும் நாற்பதும் நமதே என அசராமல் பேசித்திரியும் அரசியல்வாதிகளைப் போல், தனக்கு பிடித்த கிரிக்கெட் அணி வெற்றி பெறாது என தெரிந்த பின்னரும், தனக்கு பிடித்த நடிகனின் படம் நன்றாக ஓடாது என அறிந்த பிறகும் கப் நமக்கு தான், படம் ப்ளாக் பஸ்டர் ஹிட் ஆகப்போகுது என்பார்கள்.

தேர்தலில் தங்கள் கட்சி தோல்வி அடைந்துவிட்டால் வெற்றிகரமான தோல்வி, அடுத்த தேர்தலுக்கன முன்னோட்டம் இது, எங்கள் கட்சியில் உள்ள இந்த நிர்வாகி சரியில்லை, தேர்தல் ஆணையம் சரியில்லை, வாக்குப்பதிவு இயந்திர மோசடி என அரசியல்வாதிகள் சப்பைக்கப்பட்டு கட்டுவார்கள்.

இதே போல் தங்களுக்கு பிடித்த கிரிக்கெட் அணி தோல்வியடைந்துவிட்டால் They won the cup, We won hearts, நடுவர் சரியில்லை, மேட்ச் பிக்சிங், அம்பானி காசு கொடுத்துட்டான், எங்க டீம்ல இந்த ப்ளேயர் சொதப்பிட்டான், அந்த ப்ளேயருக்கு இஞ்சூரி ஆகிருச்சு என்று ஏதாவது சொல்லி சப்பைக்கட்டு கட்டுவார்கள். இதே போல் தங்களுக்கு பிடித்த நடிகனின் படம் தோல்வியடைந்துவிட்டால் டைரக்டர் சரியில்ல, மியூசிக் சொதப்பிருச்சு, ரிலீஸ் டேட் சரியில்ல, பட்ஜட் ப்ராப்ளம் என்று சப்பைக்கட்டு கட்டுவார்கள்.

ஒரு வேளை தங்கள் கட்சியோ, பிடித்த கிரிக்கெட் அணியோ, படித்த நடிகரின் படமோ வெற்றி பெற்றுவிட்டால் இனி நாங்க தான் எல்லாம் என்று ஆட ஆரம்பித்து விடுவார்கள். தோல்வியடைந்த பின்னர் அவர்கள் சொல்லும் காரணங்கள், குறைகள் யாவும் இப்போது நினைவில் வராது. அந்த வெற்றிக்கு காரணம் தனது கட்சித்தலைவர், கிரிக்கெட் அணியின் கேப்டன், பிடித்த நடிகன் என்று சொல்வார்கள். தோல்வியின் பழியை பிறர் மீது சுமத்துபவர்கள் வெற்றியின் பங்கை தனக்கு பிடித்தமானவரது தனி உடமையாக்குவார்கள்.

இதற்கு முழு முதல் காரணம் ஒன்று தான். தனி மனித வழிபாடு. அது நம்மை எந்த எல்லைக்கும் கொண்டு செல்லும். இவ்வுலகில் 100% உத்தமர்கள் யாருமில்லை. இவ்வுலகம் ஒளியாலும் இருளாலும் சூழப்பட்டுள்ளதை போல் தான் மனித உள்ளங்களும். நாம் தலைவன் எனக்கருதுபனின் இருள் சூழ்ந்த உள்ளத்தை காணும் முன் தனி மனித வழிபாட்டை கைவிடுவோம். அதை கண்டுகொண்டால் அவனது முதல் எதிரி நாமாகிவிடுவோம்.